داستان‌گوو دو

شلوغی کدام میدان

دست ما را آرام ارام از هم جدا کرد؟

کجا دیگر دنبالت نیامدم؟

ماندم تا تبخیر شدی

کدام خیابان پرهیاهو

هم‌دیگر را گم کردیم؟

به چشم‌های کدام مدل تبلیغاتی

خیره ماندم

تا هوا تاریک شد؟

تا تو به هوا رفتی

و تنها به خانه بازگشتم

از وقتی که یادمه

باتری تو همیشه نصفه‌نیمه بوده.

و همیشه دنبال کسی بودی که اونو واست شارژ کنه

همیشه هم اون یه نفر، پر نکرده ولش کرده

باتری تو هیچ وقت شارژ نمی‌شه (خرابه)

باتری تو همیشه خراب بوده

باید این‌جور باتری‌ ها رو از همون اول دور بندازن

نباید بگذارن بمونن و ادامه بدن

تو را باید از اول دور می‌نداختن

من و تخت‌خوابم توی رابطه‌ی عمیق عاشقانه با همیم و دیگه برام روشن شده که ساعت زنگ‌دارم به این رابطه حسودیش می‌شه.

این‌قدر با آب پرتقال قاطی کردیم که دیگه نمی‌تونیم خود آب پرتقال خالی رو هم  بدون مزه بخوریم.

ترکیب بی‌نظیر تو: چکمه‌های بلند و جین آبی یخی. پالتوی زرشکی کوتاه. موهای بلوند ریخته روی شانه‌ها و حالا که گونه‌هایت را پروتز کرده‌ای نمی‌توان شباهتی بین تو و عکس‌های دوره‌ی دبیرستان‌ت پیدا کرد. حالا همه شماره‌ تلفن جراح بینی‌ت را می‌پرسند. حالا نگاهت هر آینه‌ای را جست‌و‌جو می‌کند. پیش‌رفت تو هنوز قابل ستایش است. از مانتوی بنفش تا چکمه‌های قرمز و حالا این رنگ عجیب موهایت.

حالا صدای خنده‌هات شب‌ها بیدارمان نمی‌کند، حالا دیگر ما اصلن نمی‌توانیم بخوابیم وچاره‌ای نداریم جز گوش دادن  به صدای بامب بامب موسیقیت و خنده‌ی پسرها تا نزدیکی‌های صبح.

سد بار تا پشت درتان می‌آییم تا بگوییم صدا را کم کنی. ولی هیچ‌کدام جرات فشردن زنگ را نداریم.

پیش‌رفت تو قابل ستایش است.

اسمتو می‌پرسه.

دستتو می‌گیره.

عطری که زدی، دیوونه‌ش کرده،

مثل شان پائول تو کلیپ بیـزی.

عاشق رینگ اسپرت و بوم باکس پونسد واته

خواستگارا، مامانشو دیوونه کرده‌ن

رنگ موهاش، باباشو

و مانتوی مدرسه‌ش، ناظمشونو

شمارتو می‌گیره.

که شب زنگ بزنه.

از پسرهایی می‌گه که عاشقشونه

از بینی‌ش، که باید عمل بشه

از آینه، که جذاب‌ترین چیز دنیـاست

و حساب بانکی‌ش که همیشه پره

یه‌روزی بازیگر می‌شه،

 یا یه مانکن،

بسته‌گی داره کدوم زودتر پیشنهاد بشه

دیپلم که بگیره، می‌ره پاریس؛

سوروبون در انتظارشه.

صدایی پشت خط می‌آد

مردانه، خسته، سنگین

اسم‌ش رو فریاد می‌کشه

چیزی می‌گه و ناگهان صدای‌ش بم می‌شه

گوشی رو می‌ذاره

دیگه زنگ نمی‌زنه

تا الان اگه مانکن نشده باشه

اگه ستاره سینما نشده باشه و اگه سوروبون نرفته باشه

تو مطمئنی که حتمن دماغشو عمل کرده

اوم‌م‌م‌م، حتمن کرده

بوسه‌های تو دارویند

روزی سه عدد، پیش از غذا

و قبل و بعد از خواب

مصرف خودسرانه و بیش‌از مقدار تعیین شده

به‌شدت توصیه می‌شود

به من بگو

اگر دنیا نمی‌آمدم

کجای دنیا کج می‌شد، می‌افتاد؟

کجا کم می‌آورد، پیش نمی‌رفت؟

کجا فلج می‌شد؟

به من بگو

کدام گناه من را به دنیـا آورد؟

اگه فقط بتونیم یه بار دیگه با هم مهربون باشیم

حرفای نیش‌دار و کنار بگذاریم

و نخوایم هیچ‌جوری همدیگه رو اذیت کنیم

اگه فقط بتونیم همدیگه رو لمس کنیم

بدون این‌که وشگون بگیریم

به چشمای هم خیره بشیم

بدون این‌که ریزشون کنیم

اگه فقط یه بار دیگه فکر کنیم تازه همدیگه رو دیدیم

و هیچ‌چیزی از هم نمی‌دونیم

اگه بتونیم همه‌ی فکرای بد رو دور بریزیم

و همه‌ی کلمه‌های بد رو فراموش کنیم

اگه فقط بتونیم یه‌روز از عمرمون رو این‌جوری باشیم

شاید اون‌وقت عشق رو توی قلب مرده‌ی هم پیدا کنیم

If we could be kind with each other just for one more time

Forget the sarcastic words

And don’t want to bother each other in any way

If we just could touch each other

Without pinching

Stare to our eyes

Without Aachen

If we just imagine that meet each other for first time

And don’t know about us

If we could get rid of all the evil thoughts

And forget all bad words

If we could only live like this for one day

May be we could find love in our dead hearth

اگر هزاربار  برایت از اشتیاق اولین روزهای آشنایی بگویم

تو باز انکار می‌کنی که هرگز عشقی وجود داشته

انگار عشق ما لباسی‌ست

که برای دور انداختن حیف و برای پوشیدن نامناسب است

انگار عمر ما هزار سال ادامه خواهد یافت

و بازی ما تا آن زمان فرصت خواهد داشت

هزارسال فرصت

تا دریابیم عشق ما بزرگ‌تر از کینه است

خوب نمی‌شم

تمام روزهایی که دست ت رو گرفتم،انگار توی خواب دیدم 

انگار تو وجود ندارری 

انگار هیچ وقت لبهات رو نبوسیدم

به من نشانی بیمارستانی را بگو

تا زخم هزار جراحت قلبم را درمان کنند

تا مغزم را بتراشند و دور بریزند

و چشم های دیگری را به من پیوند بزنند

تا اگر تو را در خیابان دیدم

بوی موهایت را به خاطر نیاورم

نگاه دنباله دارت را نشناسم

و فراموش کرده باشم لب هابت طعم کدام میوه ی تابستانی را می داده است؟

به من نشانی بیمارستانی را بگو

تا تو را آن جا از مغزم پاک کنم

چون دیگر نمی توانم اشک هایی را تحمل کنم

که به یاد آوردنت ناچارم می کند